Sevilla - Onder de Andalusische zon

Mijn favoriete wijk in Sevilla is Santa Cruz. De voormalige Joodse wijk van Sevilla is een doolhof van smalle straatjes, kleurrijke gevels en bloemrijke patio's waar de tijd lijkt stil te staan. Ik kan hier uren rondslenteren. Vrolijke bloempotten sieren de smalle balkons en de geur van sinaasappels komt je werkelijk overal tegemoet. Locals ontmoeten elkaar in de schaduw van de sinaasappelbomen, terwijl toeristen alles op zich in laten werken op één van de vele terrasjes in deze sfeervolle wijk. Kabbelende fonteintjes met spetterende vogels, straatmuzikanten én flamenco-dansers maken het plaatje voor mij compleet. Natuurlijk strijk ik neer op een terrasje voor een verfrissende witte sangría en een paar smaakvolle tapas. De lunch is in Spanje vaak de belangrijkste maaltijd en waar kan dat beter dan in Santa Cruz. Hier ontdek je het échte Sevilla.

Na het betoverende doolhof aan straatjes van Santa Cruz stap ik door de poorten van het betoverende Real Alcázar, en meteen lijkt het alsof ik een ander tijdperk binnenwandel. Het is een wereld van fonteinen, prachtige mozaïeken en geurende bloemen en planten. Het is één van de oudste koninklijke paleizen die nog in gebruik zijn in Europa. De sfeer doet mij denken aan Marrakech, waar ik ook intens genoot van de prachtige architectuur van de Moren. Ik wandel de trap op naar de bovenverdieping, waar ooit koningen uitkeken over de weelderige tuinen van het Alcázar. Ik zie glinsterende fonteinen, prachtige bloemen en bankjes met de mooiste azulejo's. In de tuinen geniet ik van de Spaanse zon en de rust, terwijl buiten de muren het bruisende leven van Sevilla vrolijk verder gaat. Het is een plek waar je uren kunt doorbrengen en steeds weer een ander hoekje tegenkomt waar je het rijke verleden van Sevilla inademt.

In de ochtend of namiddag is het vaak nog niet te warm en is het de perfecte tijd voor het maken van een wandeling onder de Andalusische zon. Ik wandel graag over de boulevard Paseo de Cristóbal Colón langs de rivier Guadalquivir naar de sfeervolle wijk Triana, de wijk waar het beroemde tegel- en aardewerk van Sevilla is uitgevonden. Én het is de wijk van de zigeuners en flamenco. Ik start de wandeling bij de iconische Torre del Oro en wandel via de Puente de Isabel II naar de overkant van de rivier, waar de wijk Triana is gelegen. Heb je zin gekregen in een lekker hapje of drankje? Stop dan vooral even bij de markthal van Triana en vergaap je aan al het lekkers wat hier te koop is. De lekkerste Ibérico hammen, kazen, vers fruit en turron (nougat) zijn het proberen waard. Via de gezellige hoofdstraat met terrasjes en wat winkeltjes wandel ik langzaam langs het water terug. Ik zie in de verte de Torre del Oro weer opdoemen, die al eeuwenlang over de rivier waakt.

Wanneer ik het Plaza de España oploop, heb ik even het gevoel in een filmdecor te staan. Ik bewonder de enorme halvemaanvormige gebouwen, kijk naar het ginsterende water in de fontein en geniet van de klanken van Flamenco muziek. De lucht is helderblauw en de zon schijnt uitbundig, een goed moment om plaats te nemen op één van de prachtige keramieken bankjes op het gigantische plein. De bankjes zijn een waar kunstwerk op zich, elk bankje vertegenwoordigt een provincie in Spanje en is voorzien van kleurrijke mozaïeken. De sfeer op het plein is ontspannen, bijna feestelijk. Een muzikant speelt zachtjes gitaar, en vlakbij beginnen twee flamencodansers te bewegen op het ritme van de muziek. Hun hakken tikken op de tegels, de waaier zwaait en toeristen klappen uitbundig mee. Ik klap natuurlijk net zo hard mee, want hier op deze plek lijkt alles te kloppen. Sevilla wat ben je toch ontzettend mooi.

Ik denk met veel plezier terug aan de smalle straatjes van de wijk Santa Cruz, de prachtige tuinen van Real Alcázar, het indrukwekkende Plaza de España en mijn fijne wandeling naar de sfeervolle wijk Triana. Elk moment had zijn eigen charme. Samen vormen ze herinneringen zoals alleen in Sevilla kan, een stad die leeft, lacht en betovert. Elke dag opnieuw. Hasta luego Sevilla. Ik kom terug.